Een hangende vetplant binnen is een van de gemakkelijkste manieren om groen in huis te halen. Vetplanten met hangende of afhangende stengels zijn taai, vragen weinig water en zien er het hele jaar door goed uit. Ze zijn ideaal in een hangpot, op een hoge kast of in een muurmand, waar de stengels vrij naar beneden kunnen groeien.
De beste hangende vetplanten voor binnen
Niet elke vetplant hangt van nature, maar er zijn een handvol soorten die hier écht voor gemaakt zijn. Dit zijn de meest populaire:
- Sedum morganianum (ezelstaart): dikke, blauwig-groene blaadjes op lange, hangende stengels. Kan bij volwassen exemplaren een halve meter lang worden. Wil veel licht, bij voorkeur een vensterbank op het zuiden of westen.
- Senecio radicans (bananenketting): kleine, banaanvormige blaadjes op dunne ranken. Groeit snel en hangt heel sierlijk. Geschikt voor een lichte plek zonder direct middagzonlicht.
- Senecio rowleyanus (erwtenplant): ronde, erwt-achtige blaadjes aan lange draadjes. Een echte blikvanger. Vraagt een lichte plek en spaarzaam water; staan met natte wortels is funest.
- Ceropegia woodii (hartjesplant): technisch gezien een vetplantachtige, met hartvormige blaadjes en dunne paarse stengels. Houdt van licht maar groeit ook op een iets minder zonnige plek.
- Cotyledon pendens: compacte, grijsgroene blaadjes met een roze rand, hangt mooi uit een pot. Houdt van volle zon en weinig water.
De juiste plek voor een hangende vetplant binnen
Licht is de grootste bepalende factor. De meeste hangende vetplanten groeien het best op een heldere plek met een paar uur direct zonlicht per dag. Een vensterbank op het zuiden of westen werkt het beste. Op het noorden groeit een vetplant wel, maar dan gaat hij vaak strekken: de stengels worden lang en dun op zoek naar licht, wat het uiterlijk schaadt.
Hang de pot op een hoogte waarbij de stengels nergens tegenaan drukken. Bij Sedum morganianum is dat belangrijk: de blaadjes vallen er bij de minste aanraking af. Houd ook rekening met temperatuur. Vetplanten houden niet van tocht of een koude vensterbank in de winter. Boven de 10 graden ’s nachts is de ondergrens voor de meeste soorten.
Gieten en verzorging: minder is meer
De grootste fout bij hangende vetplanten binnen is te veel water geven. De dikke blaadjes slaan vocht op, waardoor de plant weken zonder water kan. Een goede vuistregel: steek je vinger een centimeter of twee in de aarde. Is die nog vochtig, wacht dan nog een week. Is die kurkdroog, dan mag je gieten. In de winter, als de plant nauwelijks groeit, is één keer per maand water geven meestal genoeg.
Gebruik een pot met een gat onderin. Aarde die niet kan afwateren leidt bijna altijd tot wortelrot. Kies potgrond speciaal voor cactussen en vetplanten, of meng gewone potgrond met grof zand of perliet in een verhouding van ongeveer 50/50. Dit zorgt voor snelle afwatering.
Mesten is niet nodig in de winter. In de lente en zomer kun je één keer per maand een beetje cactusvoeding toevoegen aan het gietwater. Meer is niet beter: te veel voeding maakt de stengels zacht en kwetsbaar.
Valkuilen bij hangende vetplanten binnenshuis
Te weinig licht is de meest voorkomende reden dat een hangende vetplant er slecht uitziet. De plant gaat dan strekken of wordt bleek. Verplaats hem dichter naar het raam of zet er een groeila mp bij in de donkere wintermaanden.
Te zware hangende potten zijn een ander aandachtspunt. Een volwassen Sedum morganianum in een aardewerken pot kan flink zwaar worden. Controleer of je haak en het plafond dit gewicht aankunnen voordat je de pot ophangt. Gebruik bij twijfel een lichtere plastic of keramieken pot.
Pas ook op voor kinderen en huisdieren. Senecio rowleyanus (erwtenplant) en andere Senecio-soorten zijn licht giftig bij inname. Hang ze op een plek waar kleine kinderen en huisdieren er niet bij kunnen.
Een hangende vetplant binnen is een slimme keuze als je weinig tijd hebt voor verzorging maar toch een opvallende plant in huis wil. Met de juiste plek, een goede pot met afwatering en spaarzaam gieten houd je ze jarenlang mooi, zonder veel gedoe.
