Een sansevieria die bloeit is een bijzonder moment, want de meeste eigenaren zien het nooit. Toch kan de vrouwentong wél bloeien, namelijk als de plant onder lichte stress staat en aan een aantal specifieke omstandigheden voldoet. De bloei is zeldzaam, maar zeker niet onmogelijk.
Wanneer het zover is, verschijnen er lange bloemstengels met kleine, roomwitte tot lichtgroene bloempjes die een opvallend zoete geur verspreiden, vooral ’s avonds en ’s nachts. Dat maakt de bloeiende sansevieria niet alleen een visueel maar ook een aromatisch spektakel in huis.
Wanneer bloeit een sansevieria?
Een sansevieria bloeit zelden op commando. De plant besluit zelf wanneer het tijd is, meestal na een periode van lichte verwaarlozing. Denk aan een droge periode in de winter, gecombineerd met een verplaatsing naar een lichtere plek daarna. Het is precies die combinatie van stress gevolgd door betere omstandigheden die de bloei kan triggeren.
In de natuur bloeit de sansevieria aan het einde van het droogseizoen, als de eerste regen en meer licht aankondigingen dat betere tijden aanbreken. Thuis kan je dit nabootsen door de plant in de winter minder water te geven en hem daarna in het voorjaar wat meer licht aan te bieden.
De plant bloeit vaker als hij al een paar jaar oud is en licht gebonden in zijn pot staat. Een sansevieria die nog volop ruimte heeft in een grote bak, richt zijn energie liever op groei dan op bloem vorming.
De juiste omstandigheden voor bloei
Er zijn een paar factoren die de kans op bloei duidelijk vergroten:
- Veel licht: Zet de plant op een plek met helder indirect licht of zelfs wat directe ochtendzon. Weinig licht is de meest voorkomende reden dat een sansevieria nooit bloeit.
- Warme temperatuur: Een constante temperatuur van rond de 18 tot 27 graden Celsius is ideaal. Koude tocht of een koude vensterbank in de winter remt de bloei.
- Droge periode: Stop in de winter (november tot februari) nagenoeg volledig met water geven. Eens per maand een klein beetje water is voldoende. Dit bootst het droogseizoen na.
- Volle pot: Laat de wortels de pot volledig vullen voordat je hem verpot. Een nauwe pot stimuleert de plant om te bloeien in plaats van te groeien.
- Geen overdaad aan meststof: Te veel voeding stimuleert bladgroei, niet bloei. Geef in de zomer hooguit eens per maand een kleine gift met een half gedoseerde vloeibare plantenvoeding.
Hoe ziet de bloem eruit?
De bloemstengel van een sansevieria kan uitgroeien tot soms wel 60 tot 90 centimeter hoog. Langs die steel zitten trosjes met kleine, buisvormige bloempjes in een crème of lichtgroene kleur. Ze zijn niet spectaculair om te zien van dichtbij, maar de geur is opmerkelijk sterk en zoet, vergelijkbaar met jasmijn. Die geur is het meest intens na zonsondergang.
Tijdens de bloei produceert de plant ook een kleverig, sap achtig vocht dat langs de steel druipt. Leg bij voorkeur een onderschotel of een stuk papier onder de pot, zodat je meubels geen vlekken oplopen.
Wat doe je na de bloei?
Als de bloemen uitgebloeid zijn, knip je de stengel zo dicht mogelijk bij de basis weg met een schone, scherpe schaar. Laat hem niet aan de plant zitten, want een afgestorven stengel trekt soms schimmels aan. De plant zelf heeft na de bloei even rust nodig en groeit in hetzelfde tempo door als daarvoor.
Een sansevieria bloeit zelden twee jaar achter elkaar. Na een bloeiperiode is de plant doorgaans een seizoen of langer bezig om energie op te bouwen voor een volgende keer. Dat hoort erbij en is geen teken dat er iets mis is.
De kans op bloei is het grootst bij een oudere plant die licht aan droogte lijdt, veel licht krijgt en in een volle pot staat. Zorg voor die combinatie en de kans is reëel dat je op een ochtend een bloemstengel ziet verschijnen. Het vraagt geduld, maar als het eenmaal zover is, is het de moeite meer dan waard.
